Warsztaty - Slow Work

Skip to content

Menu

O mnie
Sklep
Dla Ciebie
Media
Współpraca
Kontakt

Close Menu

Close Cart

Każdego roku pod koniec sierpnia robię to samo ćwi

Każdego roku pod koniec sierpnia robię to samo ćwiczenie.
Siadam z kawą i zadaję sobie trzy pytania. Co zabieram z lata? Czego chcę więcej? Czemu dziękuję?
Pół godziny, jedna kartka. A potem jesień, która ma kierunek, zamiast samego tempa.
Jeśli po tych trzech pytaniach okaże się, że odpowiedź brzmi „chcę innej pracy", to za tydzień wracam do Was z czymś konkretnym. Bo między „chcę zmiany" a „wiem, w którą stronę" jest cały proces, przez który warto przejść spokojnie, a nie w rekrutacyjnej panice we wrześniu.
A co Ty chcesz zabrać z tego lata? Jestem ciekawa.

Urlop pokazuje pracę z dystansu. A dystans bywa na

Urlop pokazuje pracę z dystansu. A dystans bywa najlepszym doradcą.

Moja jedna decyzja jest w rolce. Trzymam się jej do dziś.

A Ty? Co po powrocie chcesz zrobić inaczej? Napisz w komentarzu, niech ta lista będzie inspiracją dla nas wszystkich.

Kiedyś o jakości mojego dnia decydowała prosta kal

Kiedyś o jakości mojego dnia decydowała prosta kalkulacja: im więcej, tym lepiej.

Liczyłam zadania, spotkania, godziny spędzone przy biurku. Pełny kalendarz dawał mi złudne poczucie bezpieczeństwa. Był dla mnie dowodem na to, że jestem potrzebna, ważna i że dobrze wykonuję swoją pracę.

Potem powoli zaczęłam dostrzegać, że te dni, po których czuję się naprawdę dobrze, płyną zupełnie innym tokiem. Było w nich mniej rzeczy, ale o wiele więcej przestrzeni i skupienia. Jedna głęboka, ważna rozmowa zamiast pięciu pospiesznych spotkań. I ten wyjątkowy wieczór, po którym czułam błogi spokój i spełnienie, a nie dotkliwą pustkę i wycieńczenie.

Prawdziwą jakość pracy czuje się po prostu w ciele. Ono nigdy nie kłamie. I warto szukać tego sygnału w sobie o wiele częściej niż na pękającej w szwach liście zadań.

Usiądź dziś ze mną na chwilę, weź głęboki oddech i pomyśl... Po czym Ty poznajesz swój dobry, przepracowany w zgodzie ze sobą dzień?

Chęć rzucenia wszystkiego pojawia się zwykle wtedy

Chęć rzucenia wszystkiego pojawia się zwykle wtedy, gdy jesteśmy na granicy sił.

Zanim jednak podejmiesz radykalny krok, sprawdź, co naprawdę Cię męczy. Czy to samo miejsce, czy może sposób, w jaki w nim funkcjonujesz? Ciągłe powiadomienia, brak granic, dni, które płynnie przechodzą w noc, to możesz zmienić od zaraz, bez zmieniania etatu.

Daj sobie najpierw odpocząć. Odpowiedzi przyjdą same, gdy w głowie zrobi się luźniej.
Najlepsze decyzje podejmuje się wtedy, gdy w ciele i umyśle gości spokój.
Prawdziwą jasność zyskujesz dopiero wtedy, gdy odetchniesz.

„Boję się zwolnić”. Słyszę to od Was tak często.

„Boję się zwolnić”. Słyszę to od Was tak często.

A za tym strachem stoi jedno i to samo przekonanie: że moja wartość zależy od mojego tempa. I że jeśli się zatrzymam, to będę źle oceniona przez innych, wiele rzeczy się zawali.

Prawda jest o wiele spokojniejsza. Twoja wartość nie zależy od prędkości. Ona ukrywa się w tym, kim jesteś, w Twoim doświadczeniu, jakości i sposobie myślenia.

Usiądź dziś na chwilę i pomyśl o trzech rzeczach, które naprawdę wnosisz do swojej pracy. Zobacz z boku, ile już w Tobie jest.

Kiedy na sesjach pytam o silne strony, słyszę: nie

Kiedy na sesjach pytam o silne strony, słyszę: nie wiem, chyba nic szczególnego.
A potem ta sama kobieta opowiada mi swoją historię zawodową i widać w niej odwagę, wytrwałość, umiejętność budowania relacji tam, gdzie inni się poddawali.
Ona to wszystko ma. Po prostu uznała, że to nic wyjątkowego.
Twoja siła rośnie wtedy, kiedy wiesz, dokąd chcesz iść i z czym już w tę drogę wyruszasz. Odwrotna kolejność poszukiwania nowej pracy, czyli najpierw ogłoszenia, potem refleksja, kończy się nowym biurem i tą samą pustką po trzech miesiącach.
W moim e-booku „Zmiana zawodowa" te trzy pytania są rozpisane szerzej, razem z Ćwiczeniem Kwiatu, o którym pisałam na początku lipca. 67 stron do wypełniania, nie do przeczytania. Link w bio.
Które pytanie z karuzeli zabierasz dziś dla siebie?

Zadaję to pytanie na sesjach i obserwuję, co się d

Zadaję to pytanie na sesjach i obserwuję, co się dzieje.
Co lubisz robić w wolnym czasie?
Czasem zapada długa cisza, bo wolny czas gdzieś się po drodze rozpłynął. A czasem pojawia się zdziwienie, bo to, co robisz po godzinach, mówi o Tobie więcej niż całe zawodowe podsumowanie.
CV pokazuje to, co potrafisz i za co ktoś Ci płaci. Zainteresowania pokazują, kim jesteś, kiedy nikt niczego od Ciebie nie wymaga.
I bardzo często właśnie tam, w tych małych zachwytach, kryje się wskazówka: jaka praca mogłaby Cię nieść, zamiast tylko zajmować Ci czas.
To pytanie jest jednym z pierwszych w moim e-booku „Zmiana zawodowa", w części, w której zanim zaczniemy szukać czegokolwiek na zewnątrz, układamy to, co masz w środku. Ćwiczenia z miejscem na Twoje odpowiedzi. Link do zakupu ebooka w bio.
A dziś, jeśli masz ochotę, dokończ to zdanie w komentarzu: w wolnym czasie najbardziej lubię… 🤍

Trzy plakaty. Trzy zdania, które chciałabym, żeby

Trzy plakaty. Trzy zdania, które chciałabym, żeby usłyszała każda kobieta zapracowana do granic możliwości. 🤍

Nie są po to, żeby ładnie wisiały. Są po to, żeby zatrzymały Twój wzrok w środę o 22:00, kiedy znowu siedzisz nad laptopem i przypomniały Ci coś, o czym łatwo zapomnieć w gonitwie.

W zestawie: ☀️ Nie muszę zasługiwać na odpoczynek. 🕊️ Działam z odwagą i spokojem. 🙆‍♀️ Nie muszę siebie naprawiać. Wystarczy, że siebie słucham.

Do pobrania za darmo: 3 plakaty (A4 + 50×70 cm) i komplet tapet na telefon (Android, iPhone).

👉 Napisz w komentarzu ENERGIA a wyślę je Ci w wiadomości.

Powieś gdzieś, gdzie zerkasz najczęściej. Albo ustaw jako tapetę i niech przypomina kilka razy dziennie.

"Jeśli Ty nie postawisz granicy, ktoś inny zrobi t

"Jeśli Ty nie postawisz granicy, ktoś inny zrobi to za Ciebie."

Znajome? Myślę, że większość z nas intuicyjnie wyczuwa ten moment, kiedy ktoś przekracza niewidzialną linię i wchodzi na nasz teren. Prawdziwa trudność nie leży więc w braku świadomości, ale w tym, by odważyć się nazwać to na głos i pozwolić sobie na luksus powiedzenia „nie”.

Dlatego w tej karuzeli postanowiłam rozłożyć granice w pracy na kilka konkretnych obszarów – przyglądamy się bliżej przestrzeni naszego czasu, zadań, emocji, decyzji i tożsamości. Kiedy zobaczymy je z dystansu, jako osobne elementy układanki, znacznie łatwiej jest odnaleźć to jedno konkretne miejsce, od którego warto zacząć wnosić zmianę. Bez rewolucji, na własnych warunkach.

Gdybyś miała dziś wybrać jeden obszar, który na ten moment kosztuje Cię najwięcej sił, gdzie najtrudniej jest Ci postawić tę granicę? Jeśli masz w sobie przestrzeń, podziel się swoimi myślami w komentarzu.

© Slow Work 2026

Polityka prywatności | Realizacja Media in Motion

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.