Skip to content

Menu

O mnie
Sklep
Dla Ciebie
Media
Współpraca
Kontakt

Close Menu

Close Cart

Sklep

Inne
Konsultacje
Książki
Kubki

SLOW-WORK

Książka „Slow Work – jak pracować mniej i mądrzej”

39,99 zł

Dodaj do koszyka

sesja-gleboka

Sesja Głęboka – 120 minut dla Ciebie

350,00 zł

Dodaj do koszyka

kubek-dzialam_4

Kubek z afirmacją: „Działam z odwagą i spokojem”

80,00 zł

Dowiedz się więcej

Kubek_Jestem_dla_siebie_dobra_4

Kubek z afirmacją: „Jestem dla siebie dobra”

80,00 zł

Dowiedz się więcej

plakat

Plakat do druku (darmowy)

0,00 zł

Dodaj do koszyka

tapeta

Tapeta na telefon (darmowa)

0,00 zł

Dodaj do koszyka

Sylwia zgłosiła się do mnie w momencie, kiedy jej

Sylwia zgłosiła się do mnie w momencie, kiedy jej jedynym celem było natychmiastowe zamknięcie obecnego etapu zawodowego. Chciała od zaraz przepisać dotychczasowe CV i wysyłać aplikacje wszędzie tam, gdzie proces rekrutacji przebiegał najszybciej.

Gdy emocje opadły, zdecydowałyśmy się na chwilowe wstrzymanie procesu wysyłania dokumentów. Zmiana pracodawcy pod wpływem impulsu bardzo często kończy się wejściem w dokładnie ten sam, męczący schemat – tyle że w nowym biurze.

Praca z Sylwią pokazała, że stabilna zmiana wymaga przejścia przez trzy konkretne etapy:

Zdefiniowanie celu zamiast ucieczki. Dopiero precyzyjne określenie nowych warunków współpracy, formy komunikacji w zespole oraz pożądanych wartości dało Sylwii jasny punkt odniesienia.

Audyt autentycznych umiejętności. Zamiast mechanicznie powielać listę dawnych obowiązków, skupiłyśmy się na zadaniach, które realnie dają jej satysfakcję i energię do działania.

Diagnoza poziomu zmęczenia. Okazało się, że ogromna część chęci porzucenia branży wynikała po prostu ze skrajnego wyczerpania organizmu. Pierwszym, najważniejszym krokiem projektowym stał się więc solidny, dwutygodniowy odpoczynek od obowiązków.

Dopiero zregenerowany organizm i czysty umysł pozwoliły na stworzenie skutecznego, przemyślanego CV. Dziś Sylwia realizuje się na stanowisku, które w pełni szanuje jej czas i zasoby, a decyzje zawodowe podejmuje z pozycji spokoju, a nie presji.

Który z etapów drogi Sylwii rezonuje dziś z Tobą najbardziej? Potrzebujesz precyzyjnego celu, rzetelnego bilansu swoich mocnych stron, czy po prostu głębokiego odpoczynku?

Przez długi czas wierzyłam, że kluczem do sukcesu

Przez długi czas wierzyłam, że kluczem do sukcesu jest po prostu lepsza dyscyplina. Próbowałam utrzymać każdy obszar życia - od pracy przez dom, aż po jakościowy czas dla bliskich, na maksymalnych obrotach.

Rzeczywistość szybko zweryfikowała te założenia. Wieczorna analiza listy zadań generowała wyłącznie zmęczenie, bo moja uwaga automatycznie wędrowała w stronę spraw odłożonych na jutro. Zamiast satysfakcji, czułam frustrację.

Dopiero akceptacja faktu, że moje zasoby mają swoje granice, przyniosła realną ulgę. Zrozumiałam, że nie muszę robić wszystkiego, żeby robić wystarczająco dużo.

Dziś moje podejście opiera się na 3 zasadach:

Świadome odpuszczanie: Wysoki priorytet w jednym obszarze (np. ważny projekt) oznacza celowe zwolnienie tempa w drugim (np. obiad z trzech dań, sprzątanie).

Bilans zysków, nie strat: Wieczorem patrzę na zadania, które realnie udało mi się zamknąć. I cieszę się z tego.

Bufor na życie: Planuję odpoczynek (i aktywność fizyczną) jako stały punkt programu, a nie nagrodę, na którą muszę "zasłużyć".

Kiedy zmieniasz kryteria oceny swojego dnia, zyskujesz spokój. Twoje codzienne zaangażowanie jest w zupełności wystarczające. Nie musisz biec szybciej.

Jak to wygląda u Ciebie? Udaje Ci się wieczorem docenić zrealizowane zadania, czy Twoja uwaga wciąż ucieka do planów na kolejny dzień i wyrzutów sumienia?

Przeładowany kalendarz to zazwyczaj prosty rezulta

Przeładowany kalendarz to zazwyczaj prosty rezultat wyuczonego automatyzmu. Od lat trenujesz przecież elastyczność i stałą dostępność. W efekcie Twoje obecne życie zawodowe opiera się na ciągłym zgadzaniu się na cudze warunki.

Pamiętam moment, kiedy sama uświadomiłam sobie tę zależność. Każdy mail od klienta uruchamiał we mnie natychmiastową potrzebę reakcji, a każda prośba o poprawki „na wczoraj” kończyła się pracą do nocy. Zamiast zarządzać swoim czasem, wyłącznie reagowałam na bodźce z zewnątrz.

Zmiana przyszła dopiero wtedy, gdy zaczęłam traktować asertywność jak zwykłą umiejętność, którą buduje się poprzez codzienne, drobne powtórzenia. Zaczęłam od sytuacji o minimalnym poziomie stresu.

Dziś moje codzienne działanie ułatwiają trzy konkretne nawyki:

Wydłużanie czasu reakcji na wiadomości.

Formułowanie zwięzłych, jednozdaniowych komunikatów.

Korzystanie z prawa do analizy każdej prośby przed podjęciem decyzji.

Jasne zasady w pracy skutecznie chronią Twój czas i energię. Pozwalają zachować przestrzeń na rzetelną realizację własnych projektów.

Który z tych trzech elementów chcesz wdrożyć u siebie w pierwszej kolejności?

1.Budowanie asertywności w drobnych sprawach
2.Kupowanie sobie czasu na odpowiedź
3.Maksymalne skracanie komunikatów

Praca po 10 godzin dziennie rzadko wynika z nadmia

Praca po 10 godzin dziennie rzadko wynika z nadmiaru obowiązków, których nie da się przesunąć. Najczęściej to efekt braku jasnej struktury i wpadnięcia w pułapkę tzw. pracy reaktywnej. Kiedy Twój dzień jest zdominowany przez maile od klientów, powiadomienia i nagłe prośby z zewnątrz.

Kiedy działasz w ten sposób, wieczorem pojawia się frustracja. Mimo fizycznego zmęczenia masz poczucie, że nie posunęłaś swoich kluczowych projektów nawet o krok do przodu.

Skrócenie czasu pracy o połowę nie wymaga rewolucji w ofercie. Wymaga bezwzględnej selekcji zadań i odcięcia tego, co generuje tylko sztuczny szum.

Jeśli czujesz, że Twój kalendarz już dawno przestał należeć do Ciebie- odezwij się w wiadomości prywatnej. Porozmawiajmy o wprowadzeniu strategii, która da Ci oddech.

Można robić świetne rzeczy i zamykać komputer o 17

Można robić świetne rzeczy i zamykać komputer o 17:00.

Przekonanie, że dobra praca wymaga poświęcania prywatnego czasu, to mit, który bardzo szybko prowadzi do ściany. Zaangażowanie i stawianie granic nie stoją w sprzeczności. Wręcz przeciwnie, jedno chroni drugie. Jeśli nie nauczysz się kończyć dnia pracy w standardowych godzinach, ucierpi na tym i projekt i Twoje zdrowie.

Nadgodziny rzadko wynikają z realnego braku czasu. Częściej to automatyzm: poczucie winy, chęć dowiezienia wszystkiego na 100% albo lęk, że wyłączenie telefonu zostanie odebrane jako brak profesjonalizmu.

Co u Was najczęściej uruchamia ten mechanizm? Trudność z odłożeniem zadań na jutro, czy presja, którą same na siebie nakładacie?

Odliczanie dni do urlopu to często ślepa uliczka.

Odliczanie dni do urlopu to często ślepa uliczka.

Jeśli po powrocie z dwutygodniowego wyjazdu już w pierwszym dniu powrotu do pracy czujesz dokładnie ten sam ciężar, co przed spakowaniem walizki- to to nie było zmęczenie.

Zmęczenie fizyczne reaguje na sen i odcięcie od powiadomień.
Wypalenie to zupełnie inna kategoria. Ono nie znika od leżenia na plaży, bo dotyczy braku sensu, naruszonych granic albo środowiska, do którego wracasz. Urlop leczy objawy, nie przyczynę.

Jak to wygląda u Was? Powroty do pracy przynoszą ulgę czy natychmiastowy reset do stanu początkowego? 🤍

Za chwilę lato. Kilka dni wolnego, wyjazd, moment,

Za chwilę lato. Kilka dni wolnego, wyjazd, moment, na który czekasz od wielu miesięcy.

Zanim jednak zamkniesz drzwi biura, wpadasz w znajomy wir. Próbujesz zrobić wszystko naraz: domknąć każdy projekt, odpisać na zaległe wiadomości i zostawić świat idealnie uporządkowany. Wierzysz, że tylko w taki sposób zyskasz upragniony spokój.

Tylko że nasz organizm nie przełącza się na odpoczynek w jeden dzień.

Bardzo często ciało siedzi już na plaży, a umysł wciąż analizuje listę zadań. Szybki mail przy śniadaniu, sprawdzanie telefonu podczas spaceru czy myślenie o obowiązkach na kilka dni przed końcem urlopu to sygnały, że tryb „na już” wciąż mocno trzyma Twoją głowę. Zmiana miejsca to za mało, by wyłączyć ciągłą gotowość do działania.

Prawdziwa regeneracja zaczyna się znacznie wcześniej niż sam wyjazd.

Wymaga ona wewnętrznej zgody na mniejszą dostępność. Zaakceptowania faktu, że niektóre sprawy zostaną niedomknięte, a świat poradzi sobie samodzielnie. Dopiero gdy odpuszczasz dążenie do ideału, robisz miejsce na realny odpoczynek.

W te wakacje postaw na proste, kojące czynności. Zjedz śniadanie w pełnym spokoju. Wybierz spacer z dala od telefonu. Patrz na fale zamiast szukać idealnego ujęcia do zdjęcia. Daj swojemu ciału i głowie czas, by przypomniały sobie Twój naturalny, wolniejszy rytm.

Co byłoby dla Ciebie prawdziwym odpoczynkiem tego lata? 🤍
Napisz w komentarzu, o czym marzysz w te wakacje.
Czekam na Twoją odpowiedź.

Kiedy byłaś mała, Twoja relacja ze światem opierał

Kiedy byłaś mała, Twoja relacja ze światem opierała się na jednym, potężnym paliwie: na czystej ciekawości. Potrafiłaś godzinami budować zamki z piasku, pisać historie czy układać klocki tylko dlatego, że ten konkretny moment sprawiał Ci ogromną radość. Liczył się sam proces, a nie końcowy zysk.

Później, w drodze do dorosłości, powoli i systematycznie uczyłaś się innych słów. Rozsądnie. Stabilnie. Bezpiecznie. Odpowiedzialnie.

Zaczęłaś trenować sumienność i spełnianie oczekiwań innych ludzi. Osadzenie w realiach jest częścią dorosłości, to jasne. Jednak bardzo łatwo w tym wszystkim zgubić kontakt z tym, co realnie karmi nas od środka.

Stąd bierze się to specyficzne, głębokie zmęczenie. Pojawia się ono nawet wtedy, gdy na powierzchni wszystko jest w porządku, gdy masz dobrą pracę, realizujesz cele i odhaczasz kolejne sukcesy. To wyczerpanie wynika z faktu, że w Twoich codziennych działaniach zabrakło miejsca na Twoje własne „chcę”.

Dzisiejszy dzień to idealny moment, by na chwilę odłożyć na bok listę zadań i spotkać się z tą małą dziewczynką, którą byłaś. Przyjrzyj się swojej obecnej pracy. Co w niej budzi w Tobie jeszcze choć odrobinę tamtej dawnej świeżości, pasji i autentycznej satysfakcji?

Przejdź przez dzisiejszą karuzelę i daj sobie przestrzeń na to jedno ważne wspomnienie.

A potem wróć tutaj i napisz w komentarzu: kim chciałaś zostać, kiedy byłaś mała? 🤍 Bardzo chętnie poznam Twoją historię.

Często zaczynamy dzień od natychmiastowego wejścia

Często zaczynamy dzień od natychmiastowego wejścia w tryb reaktywny - sprawdzamy powiadomienia, odpisujemy w pośpiechu i narzucamy sobie tempo, które wyczerpuje nas już w połowie dnia.

Slow Work zaczyna się od decyzji, że to Ty rządzisz swoim czasem, a nie Twoja skrzynka odbiorcza.

Zapisz ten post na te poranki, kiedy poczujesz, że pęd świata zaczyna Cię przytłaczać. 🤍

© Slow Work 2026

Polityka prywatności | Realizacja Media in Motion

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.