Skip to content

Menu

O mnie
Sklep
Dla Ciebie
Media
Współpraca
Kontakt

Close Menu

Close Cart

RADIO

chili-zet

Kiedy czujesz, że padasz z sił, Twój przemęczony m

Kiedy czujesz, że padasz z sił, Twój przemęczony mózg często podsuwa paradoksalne rozwiązanie: „Zróbmy coś jeszcze!”. Zapisujesz się na kolejny kurs, przestawiasz klocki w kalendarzu, wyznaczasz nowe, ambitne cele.

Zamiast ulgi, dokładasz sobie kolejną rzecz do „ogarnięcia”. Gaszenie pożaru zmęczenia dodatkowym działaniem po prostu nie działa.

Zamiast wrzucać wyższy bieg, trzeba na moment zaciągnąć hamulec ręczny. Nie po to, żeby rzucić pracę z dnia na dzień, ale żeby w końcu bez pośpiechu sprawdzić, co dokładnie wysysa z Ciebie energię i dlaczego wieczorem masz siłę już tylko na bezmyślne scrollowanie telefonu.

Na sesjach indywidualnych 1:1 robimy właśnie to. Siadamy razem i rozkładamy Twoją zawodową codzienność na czynniki pierwsze. Nie szukamy kolejnych magicznych trików na produktywność. Szukamy momentów, w których musisz postawić twardą granicę, podjąć decyzję lub po prostu odpuścić. Wychodzisz z gotowym planem, który chroni Twoje siły, zamiast stale je eksploatować.

Napisz w komentarzu jedno słowo, którego najbardziej potrzebujesz dzisiaj w swojej pracy: KIERUNEK, ULGA czy CZAS?

W styczniu postanowiłaś, że ten rok będzie inny. M

W styczniu postanowiłaś, że ten rok będzie inny. Mniej pracy, więcej siebie, spokojniejszy rytm. Wiedziałaś dokładnie, czego chcesz.

Potem przyszedł luty, marzec, kwiecień, maj. Codzienność nabrała swojego stałego, szybkiego tempa, a tamte postanowienia gdzieś po cichu zgasły, przykryte bieżącymi obowiązkami i gaszeniem pożarów.

I to jest całkowicie normalne. Łatwo jest zaplanować zmianę z poziomu noworocznego entuzjazmu. Znacznie trudniej utrzymać ją, gdy wraca rutyna.

Bo prawda jest taka, że zmiana bez realnego zatrzymania się po prostu nie utrzyma. Nie naprawisz przeładowanej codzienności kolejnym zrywem motywacji czy jeszcze mocniejszym dociśnięciem śruby.

Mamy czerwiec. Jeśli czujesz, że jesteś dokładnie w tym samym miejscu, co w styczniu- zmęczona, przebodźcowana i z poczuciem, że Twój własny rytm znowu gdzieś uciekł- nie potrzebujesz lepszej organizacji. Potrzebujesz bezpiecznej przestrzeni, żeby się zatrzymać i uczciwie przyjrzeć temu, co Ci już nie służy.

Sesje indywidualne 1:1 są właśnie na taki moment. Usiądziemy i wspólnie poszukamy rozwiązań dopasowanych do Twojego życia i Twoich wartości.

Link do zapisów na sesje znajdziesz w bio. Daj sobie przestrzeń na ten jeden, spokojny krok. 🤍

Kolejny planer, system zarządzania zadaniami czy u

Kolejny planer, system zarządzania zadaniami czy ulepszona aplikacja w telefonie dają nam chwilowe, złudne poczucie kontroli. Przez moment wierzymy, że jeśli tylko sprawniej ułożymy grafik, wreszcie zyskamy upragniony spokój.

Jednak wieczna potrzeba „naprawiania” swojej codzienności lepszą organizacją rzadko wynika z realnego braku godzin w dobie.

Znacznie częściej to po prostu głos Twojego przebodźcowanego organizmu. W przepełnionej głowie nie zostaje już ani centymetr wolnej przestrzeni na własne myśli, o regeneracji nie wspominając.

W mojej książce „Slow work. Jak pracować mniej i mądrzej” piszę o tym, że zmiana zawodowa nie musi oznaczać palenia za sobą mostów i rzucania wszystkiego z dnia na dzień.

Często zaczyna się od jednego, bezlitośnie szczerego pytania:

Czy po zamknięciu laptopa mam jeszcze siłę na własne życie, czy już tylko na wegetację na kanapie ze zmęczenia?

Nie chodzi o to, by robić mniej i żyć w ciągłym poczuciu winy.

Nie chodzi o rezygnację z ambicji, planów i rozwoju.

Chodzi o to, by przestać uzależniać poczucie własnej wartości od liczby odhaczonych zadań i przestać traktować każdy mail o 19:00 jak sytuację kryzysową.

Jeśli czujesz, że nadszedł czas na powrót do własnego, naturalnego rytmu – zapraszam Cię do lektury. Link do książki znajdziesz w moim bio.

Sylwia zgłosiła się do mnie w momencie, kiedy jej

Sylwia zgłosiła się do mnie w momencie, kiedy jej jedynym celem było natychmiastowe zamknięcie obecnego etapu zawodowego. Chciała od zaraz przepisać dotychczasowe CV i wysyłać aplikacje wszędzie tam, gdzie proces rekrutacji przebiegał najszybciej.

Gdy emocje opadły, zdecydowałyśmy się na chwilowe wstrzymanie procesu wysyłania dokumentów. Zmiana pracodawcy pod wpływem impulsu bardzo często kończy się wejściem w dokładnie ten sam, męczący schemat – tyle że w nowym biurze.

Praca z Sylwią pokazała, że stabilna zmiana wymaga przejścia przez trzy konkretne etapy:

Zdefiniowanie celu zamiast ucieczki. Dopiero precyzyjne określenie nowych warunków współpracy, formy komunikacji w zespole oraz pożądanych wartości dało Sylwii jasny punkt odniesienia.

Audyt autentycznych umiejętności. Zamiast mechanicznie powielać listę dawnych obowiązków, skupiłyśmy się na zadaniach, które realnie dają jej satysfakcję i energię do działania.

Diagnoza poziomu zmęczenia. Okazało się, że ogromna część chęci porzucenia branży wynikała po prostu ze skrajnego wyczerpania organizmu. Pierwszym, najważniejszym krokiem projektowym stał się więc solidny, dwutygodniowy odpoczynek od obowiązków.

Dopiero zregenerowany organizm i czysty umysł pozwoliły na stworzenie skutecznego, przemyślanego CV. Dziś Sylwia realizuje się na stanowisku, które w pełni szanuje jej czas i zasoby, a decyzje zawodowe podejmuje z pozycji spokoju, a nie presji.

Który z etapów drogi Sylwii rezonuje dziś z Tobą najbardziej? Potrzebujesz precyzyjnego celu, rzetelnego bilansu swoich mocnych stron, czy po prostu głębokiego odpoczynku?

Przez długi czas wierzyłam, że kluczem do sukcesu

Przez długi czas wierzyłam, że kluczem do sukcesu jest po prostu lepsza dyscyplina. Próbowałam utrzymać każdy obszar życia - od pracy przez dom, aż po jakościowy czas dla bliskich, na maksymalnych obrotach.

Rzeczywistość szybko zweryfikowała te założenia. Wieczorna analiza listy zadań generowała wyłącznie zmęczenie, bo moja uwaga automatycznie wędrowała w stronę spraw odłożonych na jutro. Zamiast satysfakcji, czułam frustrację.

Dopiero akceptacja faktu, że moje zasoby mają swoje granice, przyniosła realną ulgę. Zrozumiałam, że nie muszę robić wszystkiego, żeby robić wystarczająco dużo.

Dziś moje podejście opiera się na 3 zasadach:

Świadome odpuszczanie: Wysoki priorytet w jednym obszarze (np. ważny projekt) oznacza celowe zwolnienie tempa w drugim (np. obiad z trzech dań, sprzątanie).

Bilans zysków, nie strat: Wieczorem patrzę na zadania, które realnie udało mi się zamknąć. I cieszę się z tego.

Bufor na życie: Planuję odpoczynek (i aktywność fizyczną) jako stały punkt programu, a nie nagrodę, na którą muszę "zasłużyć".

Kiedy zmieniasz kryteria oceny swojego dnia, zyskujesz spokój. Twoje codzienne zaangażowanie jest w zupełności wystarczające. Nie musisz biec szybciej.

Jak to wygląda u Ciebie? Udaje Ci się wieczorem docenić zrealizowane zadania, czy Twoja uwaga wciąż ucieka do planów na kolejny dzień i wyrzutów sumienia?

Przeładowany kalendarz to zazwyczaj prosty rezulta

Przeładowany kalendarz to zazwyczaj prosty rezultat wyuczonego automatyzmu. Od lat trenujesz przecież elastyczność i stałą dostępność. W efekcie Twoje obecne życie zawodowe opiera się na ciągłym zgadzaniu się na cudze warunki.

Pamiętam moment, kiedy sama uświadomiłam sobie tę zależność. Każdy mail od klienta uruchamiał we mnie natychmiastową potrzebę reakcji, a każda prośba o poprawki „na wczoraj” kończyła się pracą do nocy. Zamiast zarządzać swoim czasem, wyłącznie reagowałam na bodźce z zewnątrz.

Zmiana przyszła dopiero wtedy, gdy zaczęłam traktować asertywność jak zwykłą umiejętność, którą buduje się poprzez codzienne, drobne powtórzenia. Zaczęłam od sytuacji o minimalnym poziomie stresu.

Dziś moje codzienne działanie ułatwiają trzy konkretne nawyki:

Wydłużanie czasu reakcji na wiadomości.

Formułowanie zwięzłych, jednozdaniowych komunikatów.

Korzystanie z prawa do analizy każdej prośby przed podjęciem decyzji.

Jasne zasady w pracy skutecznie chronią Twój czas i energię. Pozwalają zachować przestrzeń na rzetelną realizację własnych projektów.

Który z tych trzech elementów chcesz wdrożyć u siebie w pierwszej kolejności?

1.Budowanie asertywności w drobnych sprawach
2.Kupowanie sobie czasu na odpowiedź
3.Maksymalne skracanie komunikatów

Praca po 10 godzin dziennie rzadko wynika z nadmia

Praca po 10 godzin dziennie rzadko wynika z nadmiaru obowiązków, których nie da się przesunąć. Najczęściej to efekt braku jasnej struktury i wpadnięcia w pułapkę tzw. pracy reaktywnej. Kiedy Twój dzień jest zdominowany przez maile od klientów, powiadomienia i nagłe prośby z zewnątrz.

Kiedy działasz w ten sposób, wieczorem pojawia się frustracja. Mimo fizycznego zmęczenia masz poczucie, że nie posunęłaś swoich kluczowych projektów nawet o krok do przodu.

Skrócenie czasu pracy o połowę nie wymaga rewolucji w ofercie. Wymaga bezwzględnej selekcji zadań i odcięcia tego, co generuje tylko sztuczny szum.

Jeśli czujesz, że Twój kalendarz już dawno przestał należeć do Ciebie- odezwij się w wiadomości prywatnej. Porozmawiajmy o wprowadzeniu strategii, która da Ci oddech.

Można robić świetne rzeczy i zamykać komputer o 17

Można robić świetne rzeczy i zamykać komputer o 17:00.

Przekonanie, że dobra praca wymaga poświęcania prywatnego czasu, to mit, który bardzo szybko prowadzi do ściany. Zaangażowanie i stawianie granic nie stoją w sprzeczności. Wręcz przeciwnie, jedno chroni drugie. Jeśli nie nauczysz się kończyć dnia pracy w standardowych godzinach, ucierpi na tym i projekt i Twoje zdrowie.

Nadgodziny rzadko wynikają z realnego braku czasu. Częściej to automatyzm: poczucie winy, chęć dowiezienia wszystkiego na 100% albo lęk, że wyłączenie telefonu zostanie odebrane jako brak profesjonalizmu.

Co u Was najczęściej uruchamia ten mechanizm? Trudność z odłożeniem zadań na jutro, czy presja, którą same na siebie nakładacie?

Odliczanie dni do urlopu to często ślepa uliczka.

Odliczanie dni do urlopu to często ślepa uliczka.

Jeśli po powrocie z dwutygodniowego wyjazdu już w pierwszym dniu powrotu do pracy czujesz dokładnie ten sam ciężar, co przed spakowaniem walizki- to to nie było zmęczenie.

Zmęczenie fizyczne reaguje na sen i odcięcie od powiadomień.
Wypalenie to zupełnie inna kategoria. Ono nie znika od leżenia na plaży, bo dotyczy braku sensu, naruszonych granic albo środowiska, do którego wracasz. Urlop leczy objawy, nie przyczynę.

Jak to wygląda u Was? Powroty do pracy przynoszą ulgę czy natychmiastowy reset do stanu początkowego? 🤍

© Slow Work 2026

Polityka prywatności | Realizacja Media in Motion

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.